Rudera za krzewami

Niespokojny zew spowijał jego sumienie

Tylko on chciał tam wejść

Na dryfujący zwodzony most

Porwało go pragnienie, kuszące wrażenie

 

Dom w lesie, rudera za krzewami

Rozebrane ściany, okna bez szyb

W głębi serca ukryte miejsce

W jej dłoniach z łez przynęta

 

Zbliżyła się jeszcze o krok

Zostać dłużej niż powinien, na zawsze

Wydawało się odpowiednie

W końcu wyciągnęła dłoń

 

Co chcesz zrobić?

Zniknęła między krzewami

Wyglądał na kogoś, kto umie znaleźć drogę