Szkarłatny pocałunek

To, co cieniem nadchodzącej nocy

Gna między krzewami w zieleni

Po starych schodach cichej otchłani

Sekretnej niszy, w błogiej przystani

 

W szmaragdowej wodzie po zmierzchu

W lekkich jak puch płatkach róż

Jak przepowiednia wyczytana z gwiazd

Jej powieki przymyka kwiatu szkarłat

To, co cieniem nadchodzącej nocy

Zostaje w czułych ramionach zamknięte

I wody kojący turkus ruchem przemienia

W głębokie namiętności doznanie

 

Aksamitna cisza bez marzeń sennych

Pani tego kwiatu, pani rubinowej nocy

Bezkresna rozkosz w niszy mroku

W pocałunku żywą czerwienią lśniącym

 

Za otwartymi drzwiami, na balkonie o świcie

Gdy na jej ciele rosa zwierciadłem przypadkiem

To pani tego kwiatu, pani rubinowej nocy

Piękniejszego jutra obietnica